Historia biżuterii

historia biżuteriiBiżuteria, czyli drobne wyroby złotnicze i jubilerskie, nie jest wcale wynalazkiem ostatnich dziesięcioleci, nawet ostatnich stuleci. Najstarsza znana nam biżuteria pochodzi aż sprzed około 22 tysięcy lat. Już wtedy służyła ona, podobnie jak teraz, głównie do ozdoby. Noszona była zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn. Choć na przestrzeni wieków damska biżuteria i biżuteria dla mężczyzn zmieniała się, to jednak zawsze jej głównym zadaniem było zdobienie.

Już od kilkuset lat ozdoby tego rodzaju zwykle wykonywane są ze złota, srebra, platyny, kamieni szlachetnych, które łączone i ozdabiane są w sposób niezwykle artystyczny. Jednak nasi bardzo odlegli przodkowie ozdabiali swoje ciała za pomocą kamieni, muszli, kości, zwierzęcych zębów.

Z biegiem lat i wieków, człowiek wynalazł bardziej skuteczne narzędzia do obróbki, dzięki czemu zaczął wyrabiać biżuterię także z różnego rodzaju metali.

Z pewnością możemy powiedzieć, że biżuteria ze złota i srebra pojawiła się ponad 6 tysięcy lat temu. Jednak nie spełniała ona wyłącznie funkcji użytkowej i dekoracyjnej. Wykorzystywana była także dla potrzeb kultu religijnego, magii, była także oznaką władzy oraz godności świeckiej i religijnej. Świadczyła także o statusie materialnym.

Jeśli bliżej przyjrzymy się starożytnemu Egiptowi i faraonom, łatwo zauważymy, że biżuteria pełniła przede wszystkim funkcję magiczną i religijną. Egipcjanie nosili amulety, które miały chronić przed złem i przynosić szczęście. Wykonywano je ze złota i kamieni szlachetnych, a dla ludzi niezamożnych, z fajansu i szkła. Powszechną ozdobą były także bransolety noszone na rękach i na nogach, a także naszyjniki wykonane ze złota i kamieni lub fajansowych kolorowych paciorków. Kobiecą biżuterią dla zamożnych księżniczek były złote diademy.

Natomiast starożytni Grecy tworzyli swoją biżuterię nie tylko ze złota i srebra, ale także ze złoconego brązu. Noszono głównie naszyjniki w kształcie amforek i głów zwierząt oraz bransolety w formie węża lub rozciętej obręczy, której końce były w kształcie lwich głów i innych zwierząt. Miniaturą bransolet były kolczyki.

Także starożytni Rzymianie dużą wagę przywiązywali do ozdób, które przyozdabiano kamieniami szlachetnymi, takimi jak diamenty czy szmaragdy, a także perły. Noszono przede wszystkim naszyjniki lub łańcuszki z wieloma zawieszkami i kolczyki, które kobiety nosiły nawet po kilka w jednym uchu. Do tworzenia fantazyjnych fryzur służyły szpile wykonane ze złota, srebra lub kości słoniowej. Szaty spinano agrafami, zwanymi fibulami. Kobiety, a także mężczyźni nosili pierścienie wykonane z żelaza.

Średniowiecze większą wagę przywiązywało do kamieni i do ich symbolicznego znaczenia. XVI i XVII wiek przyniósł prawdziwy rozkwit złotnictwa. W tym to okresie prawdziwy rozkwit przeżywała szczególnie biżuteria męska, jednak już w XVIII wieku biżuteria powoli stawała się domeną kobiet.

Na początku XX wieku, oprócz złota, do produkcji biżuterii zaczęto używać platyny. W naszych czasach złota biżuteria: złote zegarki, spinki do krawata, pierścionki i obrączki stały się oznaką dobrego smaku. Jubilerzy dbają, by damska biżuteria spełniała nawet najbardziej wygórowane oczekiwania.

Dodaj komentarz